IJSLAND
De roman IJsland (2010) vertelt het ontroerende en tegelijkertijd lachwekkende verhaal van een cabaretier die geen grappen meer wil vertellen.??Ze noemen zich handelaren in humor. Al meer dan twaalf jaar verkopen ze het publiek van hun cabaretvoorstellingen avond aan avond plezier en luim. Ze zijn dealers van de lach. Ze helpen ziekten bestrijden en voorkomen. Ze brengen mensen terug naar de bron van hun bestaan. En zo leuk is dat helemaal niet. De hilarisch komische gebroeders Ludo en Egon Smulders worden op hun tocht langs de Nederlandse theaters, cafés en skyboxen vergezeld door hun aangever en tekstschrijver Giph, de hoofdpersoon uit onder andere de roman Ik omhels je met duizend armen.Na hun zesde succesvolle tournee worden de mannen, die behoorlijk op elkaar zijn uitgekeken, door hun impresario Junior meegenomen naar het ijskoude IJsland, om daar de basis te leggen voor de (al uitverkochte) nieuwe show. Het plan is gletsjers te bezoeken, met sneeuwscooters rond te racen en het nachtleven van Reykjavik grondig te leren kennen. Op IJsland moet de eenheid worden hersteld, het vuur aangewakkerd, de passie hervonden. Dit is zeker bij Giph hard nodig. Na de heftige verliefdheid op een Friese jonge vrouw en de zeer moeizame geboorte van een zoon genaamd Bent stelt hij zich eindelijk de wezenlijke vraag: waarom zou je het publiek aan het lachen proberen te maken als het lachen jezelf is vergaan?Quotes'Een prachtig boek.'?Matthijs van Nieuwkerk??'De prikkelbare, zelfs hatelijke stemming van Giph overtuigt.'?NRC Handelsblad??'Een lofzang op de liefde en een herbezinning op de dingen die belangrijk zijn.'?de Volkskrant 'IJsland overtreft beide voorgaande boeken in oprechtheid, en in zijn welslagen de lezer mee te nemen in de avonturen van Giph. ****'?Recensieweb ??'Mooi, emotioneel verhaal, natuurlijk voorzien van een gezonde portie giphartiaanse grappen en lachwekkende situaties.'?Flair 'Meeslepend, ontroerend & geestig.'?Esta
MIJN VROUW & ANDERE STUKKEN
Op 16 april jongstleden verscheen Mijn vrouw & andere stukken: een bundeling van de columns die Ronald Giphart schreef voor de Volkskrant.Vanaf de vroege zomer van 2008 tot het einde van dat jaar verving Ronald Giphart met grote regelmaat columnist Martin Bril, op diens verzoek. Mijn vrouw & andere stukken bevat de beste van deze veelgeprezen columns. Brils prominente plek op ‘de Voorkant’ van de Volkskrant werd door zijn vervanger op geheel eigen wijze ingevuld.
Giphartiaanse onderwerpen als vriendschap en liefde, ziekte en dood, voetbal en koken, gezinsleven en groepsgedrag, religie en politiek trekken voorbij in prachtige columns die lezen als korte verhalen. Uit alle stukken blijkt Gipharts stilistische lenigheid en zijn talent om te verrassen, vermaken en ontroeren. De auteur voegde bovendien bonusmateriaal toe: stukken die niet in de Volkskrant gepubliceerd werden.
KEUKENPRINS
Om te overleven heeft de mens vier sterke driften: ademen, vechten, voortplanten en doorslikken. In de research- en schrijffase van zijn succesvolle roman Troost leerde Ronald Giphart hoe bevredigend het is om van al deze driften juist eten en drinken nader te onderzoeken. Dat doet hij in Keukenprins. ‘Ingrediënten, bereidingswijzen, innovaties, anekdotes en gastronomische geschiedenis: als culischrijver kun je duiken in een schier oneindig mer à boire,’ aldus de schrijver in de inleiding.Aan de basis van dit smakelijke en leerrijke culinaire leesboek staat Gipharts column ‘Keukenprins’, sinds 2007 voor vele lezers een favoriet ingrediënt van Volkskrant magazine. Gedurende de looptijd van deze gastronomische column hield Giphart honderd dagen lang minutieus bij wat er allemaal door zijn mond ging: drank, ontbijt, diner, tussendoortjes, medicijnen... In Keukenprins doet hij verslag van deze maanden mondvermaak. ‘Ik ben 42 jaar oud, weeg 82,2 kilo en begin dit boek met een sesambolletje met likkepot, een glas melk en een espresso.’
Keukenprins is behalve een onderhoudende autobiografie van een eter een inspirerend boek voor wie graag in de keuken staat, verluchtigd met vele recepten en illustraties. Hoewel Giphart zes jaar in de horeca heeft gewerkt, stelt hij zich bescheiden en leergierig op, als een waarachtige dilettant: ‘Ik eet en lees en leer. Over verdwazing, over traditie, over de kunst van het eten, over de wanhoop van de kok (met name mijzelf) en over waarom lekker is wat lekker is.’ Lees smakelijk!
Over Keukenprins:
‘Dit (meer dan een) eetdagboek van Ronald Giphart is heerlijk.’ En: ‘Een prima leesboek dat van roti naar bastognekoek en komkommersalade gaat’ Glamour‘
Een inspirerend boek voor wie graag in de keuken staat.’ Studenten.net‘gelukkig is daar Keukenprins en die valt niet snel te overtreffen.’ Esta
NBD|Biblion recensie:
Honderd dagen lang noteerde Giphart wat hij heel de dag at en na zo'n lijstje volgt iedere dag een stuk over eten en koken in het algemeen, gebaseerd op zijn columns "Keukenprins" die zaterdags verschenen in het Volkskrant magazine*. Daarin doet Giphart verslag van zijn kookkunsten, zijn eetervaringen in veel restaurants in het land die hij bezocht (vaak op tournee met Martin Bril en Bart Chabot), kookboeken waar hij zijn inspiratie uitput, koks als Pierre Wind, John Sistermans enz. Tussen de dagen door regelmatig recepten op rode pagina's in witte (leesbare) druk met keurig, indien van toepassing, vermelding van de herkomst. Gipharts teksten getuigen van een goede opmerkingsgave, zijn onderhoudende stijl maakt ze leuk om te lezen. In het midden van het boek zeven pagina's met elk twintig fotootjes van borden eten die Giphart fotografeerde en die vooral na het lezen van de tekst leuk zijn om te bekijken. Vrolijk uitgegeven: omslag met witte koksmuts op een rode achtergrond. Rood is ook de steunkleur in het boek. Met register in kleine letter. Een heerlijk eet-leesboek.(NBD|Biblion recensie, Toos Verhoeven-van Raamsdonk)
DE BESTE SCHRIJVER VAN NEDERLAND
Samen met BERT NATTERIn De beste schrijver van Nederland wordt de lezer meegenomen naar het grasveld bij het Noord-Groningse kasteel d´Hoeg´n Bierg, waar meer dan honderdvijftig Nederlandse en Vlaamse schrijvers zich verzameld hebben om voor eens en altijd uit te maken wie de beste is. Inzet is de Gouden Appel.
De schrijvers zijn opgedeeld in drie kampen: de bendes van Hermans, Reve en Mulisch. Zal de uit critici gevormde kampleiding een veldslag weten te voorkomen? En: wie propt uiteindelijk de Gouden Appel in zijn heuptasje?
‘De grootste ongein die ik ooit onder ogen heb gehad.’ W.F. Hermans
‘Ik ook.’ Hugo Brandt Corstius
TROOST
‘Ik wil een dubbele regenboog achter mijn tanden, mijn gehemelte bombarderen met een perfect afgestemd smaaktapijt, mijn slokdarm overrompelen en mijn maag in opperste staat van bevrediging brengen, voor minder doe ik het niet.’ Aldus de hoofdpersoon in Troost.De wilde kookstijl van de 37-jarige topkok Art Troost wordt alom bejubeld en met Michelin-sterren geprezen. Troost beschouwt de wereld als een groothandel in ingrediënten: lopen er op straat drie vrouwen, dan ziet hij prompt een frêle wildschotel voor zich, gecombineerd met een gemarineerde spiering en een geraffineerde soep van raapjes, thee en zwemkrab. Door een eigen tv-kookshow, genaamd Sterallure, stijgt zijn roem naar ongekende hoogte. Tijdens de opnames van de zomereditie in een Frans château, met als gasten een marathonlopende filosoof en een wulpse schrijfster, begint Troosts succes echter onverwacht te kantelen.
Troost is een bijtende, hoogst onderhoudende roman over gastronomie, liefde, roem & ondergang, door een der meest gelezen schrijvers van de moderne Nederlandse letteren. Genomineerd voor de NS Publieksprijs 2005.
De speciale gebonden editie, met een kunstwerk gemaakt door schilder Ruud de Wild:
‘De roman beschrijft geraffineerd en met veel smaak de ondergang van een gelukkig man die getroffen wordt door rampen die nooit alleen komen. (…)Troost ontrolt zich in hoog tempo, wemelt van de geestige passages… De loutering van de topkok behoort tot (Gipharts) grappigste en verrassendste boeken. (…) Dit is een heerlijk boek.’ NRC Handelsblad‘
Geestig en goed… een roman die letterlijk en figuurlijk "lekker" leest.’ De Telegraaf‘
Het is Giphart met gevoel voor satire en humor en bijna zonder seks.’ AD‘Aanstekelijk is het plezier waarmee Giphart twee verschillende werelden beschrijft.’ Trouw
HELDINNEN
De heldinnen in dit boek leiden een bestaan waarin hun uiterlijk een wezenlijke rol speelt. Als zangeres, actrice, model, televisiepersoonlijkheid of schrijfster móéten ze zich wel rekenschap geven van de effecten van hun lichamelijke schoonheid. Hoe ver gaat dat bewustzijn? Hoe schatten ze zelf hun schoonheid in? Waar liggen de grenzen tussen mooi en knap, plat en verfijnd, hoofs en uitdagend? En: op welke wijze zouden zij hun schoonheid zélf vastgelegd willen zien? Met deze vragen en véél fotorolletjes gewapend, stapten schrijver Ronald Giphart en fotograaf Eric van den Elsen af op ‘twaalf interessante charmante speciale bekoorlijke machtige boeiende grappige zelfbewuste pittige gracieuze vriendelijke uitbundige aantrekkelijke mooie aardige lieve begeerlijke bedwelmende moedige krachtige onnavolgbare wijze zelfverzekerde olijke prettige knappe eigenzinnige elegante onstuimige meeslepende lieflijke ongrijpbare energieke slimme grootse fatale en onvergelijkelijke heldinnen.’Het resultaat is Heldinnen, een grensverleggend, oogstrelend boek met onstuitbare medewerking van: Barbara van den Berg, Anke Engels, Sarah Geels, Sophie Hilbrand, Carice van Houten, Maria Kraakman, Hadewych Minis, Halina Reijn, Heleen van Royen, Manon Schipper, Birgit Schuurman en Sylvana Simons. Heldinnen verscheen ook in paperback (ISBN 978 90 5759 265 2).
DER IS GJIN DêR DêRE
Nei Wâldsein giet de haadpersoan fan it ferhaal, foar in brulloft fan ien fan syn âlde maten. Hy hat neat mei brulloften, ek neat mei silen. Dochs stapt er by in swiere froufoom yn in sylboat. Wa is de heit trouwens fan 'e lytse poppe? In ûndernimmende tocht folget by de swide wetters fan 'e Súdwesthoeke del.
HET LEUKSTE JAAR UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE MENSHEID
2001 bleek verre van het leukste jaar in de geschiedenis van de mensheid te zijn. Maar het was wel het jaar dat Ronald Giphart, de leukste schrijver van Nederland, dit dagboek schreef. En dat deed hij openhartig. Doorspekt met zijn bekende bijtende humor vertelt hij over de eenzaamheid van het schrijven, de gedragingen van zijn zoon en dochter, de perikelen rond de verfilming van Ik ook van jou, de reis die hij maakte naar Srebrenica, en natuurlijk over 11 september. Maar ook over de strijdbaarheid van de groep-Mak en zijn gelukkige jeugd in een nieuwbouwrijtjeshuis midden jaren zeventig.
NBD|Biblion recensie:
De veelgelezen schrijver Ronald Giphart (1965) hield op verzoek van Uitgeverij De Arbeiderspers in 2001 een persoonlijk dagboek bij ten behoeve van de prestigieuze reeks Prive-Domein. Giphart schreef over politiek, literatuur, vrienden, kroegen, optredens, kinderen, huizen, relaties, film en nog veel meer; soms feitelijk, veelal aangenaam subjectief. Als lezer krijg je enig inzicht in het eenmansliteratuurbedrijf dat Giphart runt, in zijn opvattingen, zijn emoties en zijn drukke agenda. Giphart kan schrijven, vaak humoristisch, soms ontroerend, dikwijls bevlogen en altijd boeiend. Het boek bevat nauwelijks seks en het is zoeken naar onvertogen woorden. Toch is het meeslepend en smaakt het voor liefhebbers van de soort zeker naar meer. Deze tweede druk heeft een nieuw voorwoordje van de auteur. (NBD|Biblion recensie, Redactie)
GALA
Een jonge actrice heeft een onstuimige en geheime relatie met haar agent Panc. Als bij hem een ongeneeslijke ziekte wordt geconstateerd, begint de verwarring. Pancs vrouw en medewerkers organiseren kort na zijn overlijden een groots galafeest. De actrice (en vertelster van dit verhaal) gaat ernaartoe met haar trouwe vriend Fräser – en wordt meegezogen in een maalstroom van ontwikkelingen.Gala verscheen ter gelegenheid van de Boekenweek 2003 in een recordoplage van 780.000 exemplaren en werd door de pers zeer positief ontvangen.
‘In Gala bewijst Giphart andermaal zijn kunnen. Hij schrijft ongelooflijk vaardig, vlot en geestig, en hier achter past geen maar.’ De Groene Amsterdammer
NBD|Biblion recensie:
Het thema van de Boekenweek 2003 (12-22 maart) was 'Leven en dood in de letteren'. Het Boekenweekgeschenk werd toen geschreven door Ronald Giphart, de vooral door jongeren veel gelezen schrijver. Het agentschap 'Mijn Mensen' van de knappe en succesvolle veertiger Panc bestaat vijftien jaar. Hij wil dit vieren met een spetterend gala, maar enkele weken tevoren ontdekken artsen bij Panc een hersentumor. Hij overlijdt kort daarna. Door de ogen van een jonge actrice volgen we de bonte en uiterst ongewone verwikkelingen voorafgaand aan het gala dat op dringend verzoek van Panc toch doorgaat. Een tragikomische en eigentijdse novelle over de liefde en de dood.
IK OMHELS JE MET DUIZEND ARMEN
Aan het slot van de roman Giph bleef de gelijknamige hoofdpersoon gedesillusioneerd achter, walgend van vrienden, vrouwen en literatuur. Vijf jaar later, bij aanvang van de roman Ik omhels je met duizend armen, heeft hij zich volledig hersteld. Zijn werk is een succes en zijn vriendin Samarinde (die al voorkwam in Gipharts debuut Ik ook van jou) is arts en wondermooi. Met enige schaamte moet Giph bekennen dat hij volmaakt gelukkig is. De enige echte aanval op zijn geluksgevoel is de dood van zijn moeder, maar godzijdank vond zij de kracht om op een weloverwogen, ja zelfs mooie manier te sterven, bijgestaan door Giph en zijn zus Phileine. Met een uitgelaten groepje ‘film fleur’ (waaronder Samarinde, Gulpje en Thijm) vertrekt hij naar het wandelaarseiland La Palma voor een korte vakantie. Een zefier van liefdesferomonen waait over het eiland. En natuurlijk loopt hier alles uit de hand. Een boek vol tragivrolijke high & lowlights, vol hilarische en liederlijke lotgevallen.En wat vinden de recensenten van Ik omhels je met duizend armen?
‘Heel goed geschreven, met een prachtig tempo.’ Het Parool
‘Behalve heel geestig ook een heel serieus boek.’ Henk Spaan in Het Parool
‘Spraakmakend boek… Ronald Giphart weet hoe je een roman schrijft… De moeder van Giph lijdt aan een fatale spierziekte en kiest welbewust en opgewekt voor euthanasie. Dat verhaal is autobiografisch en zou tot sentimenteel gesnotter kunnen leiden, maar niks van dat al. Hij vertelt het ziekteproces en de dood van zijn moeder met een liefdevolle humor, die niet gemaak is of geforceerd, maar eerlijk. Vooral in de dialogen toont Giphart de veelzijdigheid van zijn talent… Hij bedient in Ik omhels je met duizend armen een breed lezerspubliek. De Giphartse woordgrappen zijn niet van de lucht… Het sterkst van dit boek is dat Ronald Giphart spanning en dreiging in het verhaal brengt als Giph zijn moeder moet gaan helpen (…). Tegenover de ‘moederdienst’ die Giph en Phileine op zich nemen, krijgen de losse flodders over seks ineens een scherp kader.' Algemeen Dagblad (beoordeeld met vier sterren)
‘Wat een geweldig boek. Het was altijd al heel leuk, maar nu krijgt je werk ook nog diepte, onder andere door de beschrijving van de euthanasie van je moeder. Gefeliciteerd.’ Barend & Van Dorp
‘Hoogtepunt van de literaire herfst.’ Playboy
‘Eindelijk! Was Giph eerst nog een hijgende student die zich alleen voor literatuur en seks interesseerde, nu is hij volwassener en serieuzer. De typische Giphart-humor is gelukkig gebleven.’ AvantGarde (vier sterren)
‘Dit alles wordt verteld op Gipharts welbekende toon, lichtvoetig, springerig, vol woordvondsten en flauwe grappen waar je eigenlijk niet om zou moeten lachen, maar waar je toch voor valt. De timing hapert zelden. Elke zin heeft ritme, alles heeft de schwung van dat vitale, aanstootgevende geluk van zijn figuren, en je kunt er al met al niet onderuit dat dit toch op de een of andere manier literatuur is.’ NRC Handelsblad
TEN LIEFDE!
Sinds de verschijning van zijn debuut wordt Ronald Giphart in verband gebracht met liefde en seks. Hoewel deze associatie niet uit de lucht komt vallen, berust de omschrijving van Gipharts literaire werk tot ‘seks, seks en nog eens seks’ op een hardnekkig misverstand. Niettemin is Giphart, zoals velen, gefascineerd door dit onderwerp. Al jaren verzamelt hij alle mogelijke feiten, gegevens en wetenswaardigheden over alles wat met liefde en seks te maken heeft. Om hier vervolgens met uiterst aanstekelijk plezier over te schrijven in o.a. Kijk, Viva, Rails en Elle.Ten liefde! gaat over ‘de wetenschap van de liefde’, de mechanica van het genitale bungyjumpen, de chemie van de seksuele opwinding, de evolutie van trouw en overspel, de twaalf miljoen verschillende vormen van baltsgedrag, datgene wat versieren en vrijen leuk maakt en nog veel meer. Kortom: vintage Giphart, voor liefhebbers van acht (nou ja…) tot tachtig, van alle geslachten en gezindten. De biologie heeft Midas Dekkers, de psychologie had Piet Vroon, dorpen en steden hebben Geert Mak – en de liefde heeft Ronald Giphart. Een voorproefje: ‘Zoenen is niet alleen lekker en opwindend, het is goed voor de lijn. Wie een beetje flink doorlebbert beweegt 39 verschillende gezichtsspieren en verbrandt 150 calorieën (wat naar ik mij heb laten vertellen vergelijkbaar is met een berg opklauteren met een rugtas van twintig kilo). Weg Montignac dus, hup zoenen.’ ‘De pupillen van de man worden groter bij het bekijken van foto’s van haaien en naakte vrouwen. Vrouwen krijgen grotere pupillen van baby’s, moeders met baby’s en naakte mannen. Mensen vinden over het algemeen onbewust andere mensen met grote pupillen aardiger en of aantrekkelijker. Adolescenten hebben gemiddeld de grootste pupillen (als wapen bij het versieren). De gemiddelde pupil stopt met slinken als iemand z’n PAS-60+ mag afhalen.’
WILLEM DE DIKKE
Samen met BERT NATTEREen moderne prins heeft het niet gemakkelijk, zeker de Nederlandse kroonprins niet. De weg naar het koningschap is een lijdensweg geworden. De kroonprins staat het schrikbeeld van zijn Engelse collega Charles voor ogen: al over de vijftig en nog altijd alleen maar prins van Wales. Van je familie moetje het maar hebben.Het dagelijks leven van een kroonprins is tegenwoordig evenmin een pretje: de jacht op volk en wild is verboden en in plaats daarvan is het koningshuis vogelvrij, overgeleverd aan parlement, roddelpers en Erica Terpstra. Een paar eeuwen geleden lagen de knappe prinsessen voor het oprapen, nu mag je blij zijn als je er ergens een ter wereld vindt die een blanke ziel heeft, uit een ongecorrumpeerd land komt en niet lelijk en ARM is. Hoezeer je je daarmee ook mesaillieert, als kroonprins zul je met gestudeerde burgermeisjes moeten huwen, een categorie die door een vorige generatie nog zonder gevolgen voor de troonopvolging zwanger kon worden gemaakt. Willem de Dikke is een empatisch sprookje van Ronald Giphart en Bert Natter, voorzien van scherpzinnige, hilarische plaatjes van Ruud de Rode.
NBD|Biblion recensie:
In dit moderne sprookje dringt het tot de dikke kroonprins Willem door dat zijn vriendin Emily het met hem heeft uitgemaakt, omdat ze niet langer wil wachten met trouwen. Hij raakt daardoor in een identiteitscrisis, want nu is hij alleen, veel te dik, heeft geen zinvolle dagbesteding, zijn moeder zal nog lang niet aftreden en hij wordt voortdurend achtervolgd door de media. Om uit de crisis te komen praat hij met mensen die voor hem belangrijk zijn: Erica Terpstra, zijn tante Irene en zijn opa. Maar het is zijn oma, die hem in een van haar zeldzame heldere momenten de weg wijst: ga lekker hoppen in de disco. Dat doet hij, wordt zelfs een paar weken discjockey in de Amsterdamse Roxy en trekt ten slotte in de theezaal van Oibibio zijn conclusies. Een vlot geschreven, aardig sprookje, niet heel origineel, maar leuk om te lezen. De bedrieglijk eenvoudige kleurentekeningen van beeldend kunstenaar/illustrator Natter zijn geestig en sluiten goed aan op het verhaal. Oranje omslag met een tekening van de kroonprins en zijn moeder, waarbij de hoofden, zoals op alle tekeningen, ingenieus zijn vervangen door kazen.(Biblion recensie, Drs. M.A.H. de Swart.)
DE VOORZITTER
Oercynisch, mega-ongelikt en hyper-agressief geeft Epi Brons leiding aan zijn twee passies: zakendoen en voetbal. Hij is de oprichter en voorzitter van de Raad van Bestuur van Intertegel en voorzitter van Bandstad ’83 (een kwakkelende voetbalclub). Epi Brons is verslaafd aan illegale geldtransacties, oplichting, afpersing, macht, bordelen, eten, sarcasme en de geheime dienst in zijn hoofd. Maar de zaken gaan slecht en ook privé zit hem veel – of beter: alles – tegen. De FIOD achtervolgt hem, zijn vrouw accepteert zijn losbandige gedrag niet meer, zijn dochter Christie is psychotisch, zoon Thomas wordt letterkundige en het ergste is dat zijn club dreigt te degraderen.De Voorzitter is een novelle over een corrupt mens. Maar hoe cynisch en verdorven de voorzitter ook mag zijn, diens bijtende humor en messcherpe observatievermogen maken hem onweerstaanbaar.
Reactie op scholieren.samenvattingen.com:
Lachen. Dat is mijn eerste persoonlijk reactie, ik moest soms letterlijk lachen tijdens het lezen van het boek. Het boek was ook spannend, ik vroeg me soms af hoe de hoofdpersoon zich uit die situatie zou redden. Het was ook interessant te lezen over fraude en bedrog. Ik vind dat indrukwekkend hope mensen anderen oplichten en ik wil weten hoe ze dat doen en/of ze ontmantelen. Het was hier en daar ook wel grof. Maar daar kon ik dan wel om lachen, want het was ook absurdistisch en dat maakte het weer humoristisch.
DE LIEFDE DIE FEYENOORD HEET
Samen met ROB VAN SCHEERS en PETER BLOKDIJKEr is geen club die zo'n grote schare trouwe fans heeft als Feyenoord. In voor- en tegenspoed trekt het legioen naar de Kuip (en naar elk station waar ook ter wereld) om de spelers te steunen. Een seizoen lang volgden Ronald Giphart en Rob van Scheers Feyenoord op de voet om er achter te komen waar de magische aantrekkingskracht van de club vandaan komt. Ze bekeken de wedstrijden van 'dit' Feyenoord vanaf de tribune, in het gezelschap van onder andere Herman Kuiphof, Anna Enquist, topkok Pierre Wind, Thomas Rosenboom, Nelli Cooman, Jos de Putter, Hugo Borst en Vincent Bijlo.
NBD|Biblion recensie:
Feyenoord is geliefd bij velen. Ook bij literair auteur Ronald Giphart. Samen met twee andere verstokten getuigt hij van die liefde voor de Rotterdamse volksclub. Met deze liefde hebben de drie bovendien de kunst van het observeren en het schrijven gemeen. Zij hebben materiaal voldoende voorhanden voor vele dikke boeken. De selectie in dit bundeltje volgt het seizoen 1997-1998 en bevat bovendien een groot aantal anekdotes uit het verleden. Het zijn de hoogtepunten uit een dik pak opgetekende reacties van supporters. Aangevuld met vele zwart-witte foto's is een document ontstaan dat rechtstreeks van de tribunes komt. Het schetst een beeld van hoe gewone mensen over hun club en hoe spelers denken en praten. Deze warrige, gevarieerde en originele liefdesbetuiging zal absoluut alleen maar worden gewaardeerd door de echte fans van Feyenoord. Zoals bekend zitten die door het hele land.(Biblion recensie, Henk Ewoldt.)
PLANEET LITERATUUR
In Planeet Literatuur brengt Ronald Giphart al zijn verhalen over literatuur bijeen, aangevuld met reis- en voorleesverhalen, een borduurpatroon van W.F. Hermans, een carnavalsmasker van Harry Mulisch, een boekproeverij, een top 5 van chique literaire meningen en andere oneerbiedige rariteiten.Met talloze publicaties heeft romancier Ronald Giphart tussen zijn 20ste en 30ste, vaak samen met Bert Natter, over zijn passie voor literatuur bericht. Eigenzinnig, aanstekelijk en onderhoudend. In kranten en tijdschriften. In nergens meer verkrijgbare boekuitgaven (De beste schrijver van Nederland, Kwadraats Groot Literair Lees Kijk Knutsel En Doe Vakantie Boek, De ontdekking van de literatuur). Over zijn favoriete boeken en auteurs, bestsellers en debutanten, capriolen in het literaire wereldje, de praktijk van het schrijverschap, schrijven-in-opdracht, et cetera et cetera.In Planeet Literatuur brengt Giphart al zijn stukken over literatuur bijeen, aangevuld met borduurpatronen, maskers, een belezenheidsquizz en een Tip Tien Van Boeken Die Iedereen Kent Maar Die Niemand Heeft Gelezen. Een kostelijk boek vol vrolijke Giphart-potpourri. Voor wie alles wil weten over de Nederlandse literatuur - maar het nooit durfde te vragen.
NBD|Biblion recensie:
In 1993 publiceerde Giphart als 'Arnold Hitgrap' samen met enkele vrienden Kwadraats Lees Kijk Knutsel en Doe Vakantieboek. Deze literaire potpourri van grappen en puzzels over vooral de Nederlandse letteren is in dit boek weer voor een deel terug te vinden, aangevuld met veel teksten uit De ontdekking van de literatuur van de Bijenkorf en in kranten en bladen gepubliceerde (nu deels bewerkte) stukken over literatuur en schrijverschap. Het feuilleton 'De beste schrijver van Nederland' uit dat 'vakantieboek' werd ook separaat gepubliceerd en verdient door het persiflerende karakter aandacht; het is hier met zijn 21 afleveringen verspreid over het boek opgenomen. Het boek is een aardige hedendaagse variant op de gezellig-rommelige 'vakantieboeken' uit de jaren '50 en '60. Het bevat enkele zeer leesbare stukken en geeft een aardig beeld van Giphart c.s., maar het boek in een ruk uitlezen is door de overheersend melige toon een behoorlijke opgaaf voor niet-scholieren. (Biblion recensie, Hans Maas.)
PHILEINE ZEGT SORRY
Phileine, de hoofdpersoon in deze roman, is beauty brains beast best. Maar wanneer ze haar vriend Max onverwachts in New York gaat opzoeken en hem daar aantreft in een wel héél eigentijdse uitvoering van rOmEO-n-jULieT, knapt er iets in Miss Ultimate Happines. Hilarische verwikkelingen zijn het gevolg.Phileine zegt sorry verscheen voor het eerst in 1997. Het boek werd in 2003 succesvol verfilmd door Robert Jan Westdijk met in de hoofdrollen Kim van Kooten en Michiel Huisman (400.000 bezoekers).
‘Phileine zegt sorry is de beste roman aller tijden en Ronald Giphart is de allerbeste schrijver ter wereld.’ Herman Brusselmans
‘Voor Phileine zegt sorry geldt derhalve: stijl, stijl en stijl. En die is meesterlijk.’ De Groene Amsterdammer
‘Stilistisch zo superieur dat het de lezer geen moment loslaat.’ De Morgen
‘Een bruisende roman die de lezer in zijn nekvel grijpt, die als geen ander een onthutsend beeld geeft van de tijdgeest.’ De Stem
NBD|Biblion recensie:
Het vierde boek en de derde roman, na Ik ook van jou (1992) en Giph (1993), van de belangrijkste woordvoerder van de nix-generatie, favoriet van vooral jongere lezers en schietschijf van 'gevestigde' recensenten. Hoofdpersoon Phileine, het zusje van Giph, brengt haar vriend Max een onverwacht bezoek in New York, waar hij acteert in een provocerende, uit een aaneenschakeling van expliciete seksuele handelingen bestaande uitvoering van Shakespeare's Romeo & Juliet. In een op cabaret lijkende, niet aflatende stroom van spitsvondige, cynische zinnen, uitdrukkingen en scheldwoorden maakt Phileine ons deelgenoot van haar gedachten en belevenissen. Het einde is zo larmoyant en staat zo haaks op de rest van de roman dat het bijna geen ander doel kan dienen dan de lezer op het verkeerde been te zetten en opzettelijk te verwarren. Kortom hapklaar smullen voor montere 'Giphianen' en zuinig kijken voor literaire critici.
HET FEEST DER LIEFDE
Meeschrijvend met de wonderbaarlijke wederwaardigheden uit zijn verbijsterende leven, was Giphart in 1995 aangekomen op een kruispunt in zijn oeuvre. In de verhalenbundel Het feest der liefde vervolgt de schrijver zijn ‘grote queeste naar literatuur en seks’. Speelt het titelverhaal – een even bijtend als ontroerend portret van een mentorstudent – zich nog af tegen het vertrouwde giphartiaanse decor van studenten die de Grote Wereld zoeken, in verhalen als ‘De wereld van de dingen die we niet hebben gedaan’ en ‘Heblust’ laat de schrijver zijn personages een duik nemen in de peilloze diepte van seks en liefde. De ontluiking voorgoed voorbij…NBD|Biblion recensie:
Neuken en nog eens neuken: dat is volgens criticus T. van Deel het enige waarover Giphart kan schrijven. Na zijn twee romans "Ik ook van jou" en "Giph" heeft jonge hond Giphart (1965) in "Het feest der liefde" 15 verhalen gebundeld. Is dat meer van hetzelfde? Ja en nee. De inhoud varieert: een voetbalverhaal (met het Oranjelegioen naar Amerika), drie columns over het schrijven en gelukkig weer veel over sex (soms iets studentikoos, soms verrassend over virtuele en toch levensechte cybersex). In de bundel staan, voor Giphart opmerkelijk, ook twee verhalen met een andere hoofdpersoon dan Giph zelf: de wereld bezien vanuit een wellustig vrouwenoog nog wel! De pleidooien voor lol in het schrijven en tegen gewichtigdoenerij komen bekend voor. Helaas mist deze verhalenbundel de eenheid van de romans en laat Giphart nogal wat stilistische steekjes vallen. Maar wat deert dat, een Giphart blijft vermakelijk. Alle verhalen werden eerder elders gepubliceerd, onder andere in Hard Gras, Het Parool, Playboy en Propria Cures.
(Biblion recensie, Jos Damen.)
GIPH
Het is de grenzeloze tragiek van mijn leven dat ik de drang heb mij ten alle tijden ongeliefd te maken, terwijl ik eigenlijk overstroomd word door genegenheid. Hoe zou iemand een hekel aan mij kunnen hebben? vraag ik mij vertwijfeld af? Mijn probleem is waarschijnlijk dat ik zo volmaakt tevreden ben over mezelf. Ik ben mijn beste vriend, mijn favoriete schrijver, mijn minnaar, mijn bondgenoot, door dik en dun. Aan het woord is Giph, de hoofdpersoon uit de gelijknamige 2e roman van Ronald Giphart (17 december 1965).Giph, de hoofdpersoon, vertelt met vaart en bijtende vrolijkheid over het studentenmilieu anno nu, door hem 'een groot geil gezellig feest' genoemd. Soms hevig ontroerd, soms met een meedogenloos gevoel voor pathetiek, maar altijd in de contramine beschrijft Giph zijn studentenhuis, een wintersportvakantie in Veyssonaz, het Boekenbal, de Nederlandse Toiletteren, het Volksmuseum Limburg, een zelfmoordpoging en zijn vele amoureuze escapades.
'Het meest amusante boek dat ik in lange tijd las.' Hans Warren in De Provinciale Zeeuwse Courant
'Ik heb om Gipharts boek geschaterd.' Arjan Peters in De Volkskrant.
NBD|Biblion recensie:
Na zijn debuut Ik ook van jou zegt Giph in Ronald Gipharts tweede boek tegen zijn idool Jeroen Brouwers dat schrijven leuk is. 'Als ik een stuk af heb, herlees ik het meestal volkomen tevreden.' Dat plezier in schrijven straalt er inderdaad vanaf. In de vorm van brieven aan een niet nader genoemd persoon doet Giph verslag van zijn studentikoze amoureuze leven. Soms te zelfgenoegzaam, een andere keer saai door de pagina's lange beschrijvingen van zogenaamde erotische scènes en heel vaak vraag je je af hoe Giph weet dat er zoveel literaire kongsies bestaan en hoe al die schrijvers en critici eruit zien. Maar leesbaar blijft hij. En zijn gestoei met schrijversgeneraties is ontwapenend. Als rode draad door het boek loopt de bewondering voor Jeroen Brouwers die langzaam in een weerzin omslaat. Giphart (1965) is volwassen (schrijver) geworden en neemt afscheid van zijn literaire vader. (Biblion recensie, Hans Renders.)
IK OOK VAN JOU
Ik ook van jou is het verhaal van twee blakende jonge schrijvers die op stel en sprong naar de Dordogne zijn gereisd voor een, zoals Fräser het noemt, 'grote queeste naar literatuur en seks". Verweven in deze met onbevangenheid beschreven, vrolijke kanotocht is het aangrijpende verhaal over de fatale liefde van Ronald voor de mysterieuze Reza.'Wat is het toch heerlijk om te zijn zoals wij,' zegt Fräser tegen Ronald. 'Ik bedoel: jong, knap, bedroefd en totaal verliteratuurd'. Ik ook van jou is het verhaal van twee blakende jonge schrijvers die op stel en sprong naar de Dordogne zijn gereisd voor een, zoals Fräser het noemt, 'grote queeste naar literatuur en seks'. Verweven in deze met onbevangenheid beschreven, vrolijke kanotocht is het aangrijpende verhaal over de fatale liefde van Ronald voor de mysterieuze Reza. Ik ook van jou is een boek over macht en onmacht, trouw en ontrouw, liefde en literatuur.
Ik ook van jou kreeg begin 2009 een 25ste reguliere druk (speciale scholierenedities niet meegerekend).
NBD|Biblion recensie:
Dit is een van de mooiste liefdesromans van de jaren negentig. Een helder, schitterend geschreven boek, vol hartstocht en vriendschap. Twee jongens met schrijversambities reizen door de Dordogne, pratend over vrouwen en literatuur, veroverend en bespiegelend. Daar doorheen loopt het verhaal van de tragische en fatale liefde van de hoofdpersoon (Ronald) voor Reza. Dit boek is geestig en spannend, opwindend en ontroerend. Giphart schrijft over liefde en seks en weet daarbij alle valkuilen van cliches en sentimentaliteit, van grofheid en smakeloosheid te vermijden. Voor de liefhebber van literatuur zit het boek ook nog vol verwijzingen naar de Nederlandse letterkunde. Goedkope paperback; normale druk. Verfilmd met Antonie Kamerling en Angela Schijf.
