LEZEN OP HET STRAND - 2
10.43 uur. De dag begint met de voorpagina van de Volkskrant. Grote foto van de gisteravond overleden Michael Zeeman, een van de meest gepassioneerde lezers denkbaar. Slikken. Zuchten.
10.59 uur. De strandtent gaat open. Hufterproof zitbanken gaan naar buiten, fleurige fatboys worden rondgegooid, damtafel wordt geïnstalleerd, boeken gaan in de zon, stripverhalen in de stalling. We maken ons op voor een stralende leesdag.
11.27 uur. Oma komt langs met haar kleinkinderen. ‘Kan ik jullie hier niet dumpen?’ vraagt ze hoopvol, maar de meisjes willen naar zee.
11.28 uur. De draaimolen net tegenover de bibliotheektent zet een CD met Nederlandstalige nummers op repeat. Hè ...
Lees meer>
LEZEN OP HET STRAND - 1
In het Franse departement Seine-Maritime hebben veel badplaatsen midden op strand een vrolijke keet genaamd Lire à la plage, oftewel: lezen op het strand. Strandgangers kunnen er boeken lenen, tijdschriften lezen en schuilen voor de regen – wat het in Normandië dagelijks doet. Waarom bestaat zoiets niet in Nederland, dacht ik, maar dat is omdat ik nooit op Nederlandse stranden kom. Of althans niet tijdens de zomermaanden. Blijkt dat het verschijnsel ‘strandbibliotheek’ ook aan onze kusten alweer jaren een bekend verschijnsel is. Zo is er veel waarvan een mens geen weet heeft.
Deze zomer ben ik met een aantal collega’s (zie ...
Lees meer>
EEN ZEVEN
Illustratie: Reid, Geleijnse en Van Tol
Dit stuk begint met een herinnering aan mijn studietijd, meer dan twintig jaar geleden. Het was een zomerse dag, ik liep over ’t Wed in Utrecht, langs terrassen die waren gevuld met bierdrinkende studenten. Het is nooit mijn hobby geweest om langs menigten te lopen, simpelweg omdat het mij nooit lukt om in zulke gevallen een normaal gezicht aan te trekken. Hoe natuurlijker ik probeer te kijken, hoe ongemakkelijker ik voortschuifel. Op een van de terrassen zaten een stuk of wat gebruinde studentenmeisjes uitgelaten in de zon. Toen ik het groepje was gepasseerd hoorde ik een ...
Lees meer>
BNN GEBRUIKT GRAP UIT ROMAN VAN JEROEN VAN BAAREN
Dit bericht stond gisteren op Teletekst:
Prompt reageerde Jeroen van Baaren op www.depapierenwereld.nl met een hoofdstuk uit zijn roman Vijf wraken.
VIDEODAGBOEK IJSLAND - 15
AUTEUR
Foto: Michael Braamberg
Mijn laatste filmcolumn in de Volkskrant van afgelopen donderdag:
Hopelijk staat u mij toe dat ik in mijn laatste bijdrage aan deze rubriek heb gekozen voor iets persoonlijks. Als locatiescout van mijn eigen leven vond ik voor het decor het Utrechtse Wilhelminapark, en als tegenspeler castte ik regisseur Robert Jan Westdijk, bekend van het internationaal gelauwerde Zusje (1995) en de veelbesproken film Het echte leven (2008).
Maar eerst een bekentenis. Met het jeugdige arrogante dat solipsistische schrijvers eigen is heb ik lange tijd een voor buitenstaanders waarschijnlijk benauwend wereldbeeld gehad: in mijn optiek waren er ‘boeken’ en daarnaast was er ...
Lees meer>
THE MAKING OF PHILEINE ZEGT SORRY
Werkend aan mijn laatste column voor de Volkskrant (een stuk over Robert Jan Westdijk), kwam ik deze tekst tegen uit 2003. Het verhaal verscheen als los boekje bij een Viva.
Vaak is het zo dat een schrijver een boek in een flits voor zich ziet. Hij loopt over straat aan iets onbenulligs te denken en flits!: plotseling zit er een boek in zijn hoofd, een boek met een eigen toon, een stijl en het vermoeden van een plot. Vanaf die flits bestaat het boek daadwerkelijk, al is er nog geen letter geschreven.
Phileine zegt sorry flitste door mijn hoofd ...
Lees meer>
RIJDEN OF GEREDEN WORDEN
In 1995 verscheen De Proloog, de geweldige debuutroman van Bert Wagendorp, waarover ik destijds een recensie schreef in Het Parool. Ik dacht dat dit WP-bestand digitale ragout was geworden, maar tussen een hoop onleesbare opmaakttekens gloorde zowaar de tekst. Een kwartiertje opschonen leverde het volgende resultaat. Met een profetisch einde.
De Proloog
Ik vind het altijd mooi als een boek dat mij op voorhand niet aansprak (vanwege de titel, de schrijver, het omslag, het onderwerp of anderszins) mij vervolgens krachtig grijpt. De proloog, de debuutroman van Volkskrant-journalist Bert Wagendorp, is zo'n boek. De roman gaat over wielrennen, een tak van ...
Lees meer>
DE WITTE AAP
De NOS meldde vandaag dat café De Witte Aap in Rotterdam door internetgebruikers is verkozen tot Beste Café Ter Wereld. Mijn Rotterdamse stamcafé! Een paar jaar geleden schreef ik een stukje voor een boek van Hugo Borst over Rotterdam. Een fragment:
(...)
Rotterdam is de wereldstad waar ik mij van nature het beste thuisvoel. Komend uit Dordrecht werkte mijn oma bij Verolme als kantinejuffrouw, en bezochten zij en mijn vader net als duizenden andere Dortenaren wekelijks de club die toen nog Feijenoord heette. Ik heb altijd meer gehad met Rotterdammers dan die gillende verwaande intens verveelde parade maffe brillen uit ...
Lees meer>
VIDEODAGBOEK 14 - IJSLAND
WERELDLEED MET EEN VEER IN JE REET
Afgelopen zaterdag zond de Vlaamse zender EEN Schindler’s list (1993) uit, een film die ik al die jaren heb weten te vermijden, uit een vooroordeel dat Hollywood en Holocaust elkaar niet goed verdragen. Oscars, commercie en Auschwitz gaan voor het gevoel niet samen. ‘Wereldleed met een veer in je reet’ noemde Robert Long dat. Hoewel het einde van de film inderdaad Hollywoodse trekken had, moet ik bekennen dat Schindler’s list als geheel indrukwekkend was, met vele moedeloosmakend treurige scènes.
Na afloop moest ik denken aan de actrice Kate Winslet, die een paar maanden terug een Oscar won voor haar hoofdrol in ...
Lees meer>
IK HEB EEN PRIJS GEWONNEN!
Zit ik rustig te schrijven, voor zover dat bij 28 graden Celcius mogelijk is, word ik gestoord door de plieng van van mijn mailprogramma.
Eindelijk de mail die mijn leven voor altijd zal veranderen! Ik heb namelijk een enorme prijs gewonnen! Ik hoef nooit meer te schrijven!
Dit is de brief, die verstuurd is door mevrouw Muela Jose Maria:
Nou, die ga ik dus meteen even bellen, zodat ik vanaf vandaag kan rentenieren. Tabé! Het ga jullie goed!
