DE BALKENENDE-BASHING

Op zoek naar iets anders vond ik een column die ik in 2004 schreef voor de achterpagina van het Algemeen Dagblad. Blijkbaar was het in die tijd usance om af te geven over JPdeMP (binnenkort JPdePvdEU).

Met de dag krijg ik meer bewondering voor Jan Peter Balkenende. Je zult maar over je heen krijgen wat hij dagelijks over zich krijgt gestort, waarbij het dan nauwelijks over zijn beleid gaat, maar louter over zijn haardracht, stemmetje en Engels. In ons land wordt in beschaafde linkse kringen altijd met dedain gekeken naar ‘de platte Amerikaanse televisie-democratie’, want bij ons zou de inhoud tellen en niet ‘de poppetjes’… Yeah, sure. Hypocriet volkje, wij.

De Balkenende-bashing begint inmiddels gestoorde vormen aan te nemen. Geen programma of krant waar de premier niet over de kling gaat. Begin deze week deed De wereld draait door nog een duit in het gemakkelijke zakje. Astrid Joosten en Toine van Peperstraten (die sportpresentator die eens wat minder zou moeten presenteren en wat meer zelf sporten) toonden een fragment waarin een kinderprogramma op bezoek was in het Torentje. Of er daar wel eens wat leuks gebeurde.

‘Ha!’ zei Balkenende, en hij begon grijnzend te vertellen hoe hem in zijn eerste week door een butler werd gevraagd wat hij wilde eten. Hij mocht alles bestellen. ‘Nou, doe dán maar een Big Mac!’ had Balkenende geantwoord. Prompt werd dit gebracht, met de hamburger op een porseleinen bord en de fritessaus in een zilveren schaaltje.

Astrid en Toine vonden het nodig deze anekdote te beschimpen, maar mij vertederde het. Wat een grappige en vooral vriendelijke, beschaafde man, die Balkenende. Zo’n man van wie je zou wensen dat hij premier was (als hij tenminste wat aan dat kapsel zou doen).